تبلیغات
حماســـه ســــــازان 92 - پرتویی از کلام امام خمینی(س) درباره جنگ اقتصادی

 

اگر ما در هجوم اقتصادى هم واقع شدیم که هجوم اقتصادى اسباب این بشود که وابسته به یک کشور دیگرى باشیم، این هم یک وظیفه شرعى است که ما باید خودمان را نجات بدهیم.



چند سالی است که رهبر معظم انقلاب نام هایی را که برای سالهای شمسی انتخاب می کنند که به شعار سال تبدیل می شود، از مباحث اقتصادی می باشد و امسال هم این شعار با نام حماسه اقتصادی مطرح شد، از این رو قسمتی از بیانات حضرت امامخمینی(س) که پیرامون مباحث اقتصادی می باشد، در ادامه تقدیم می شود:

«دو تا اصل را باید همه، همه قشرهاى ملت مراعات کنند: یکى اینکه ادراک این را بکنند که ما اگر اقتصادمان تابع خارج باشد آن وقت یک روز مى‏ بینید که خارجی ها نمى ‏خواهند به ما چیزى بدهند، و وقتى که در را بستند ما باید تسلیم آنها بشویم که هر چه مى گویند عمل کنیم. و این شایسته یک مملکت اسلامى، یک جمهورى اسلامى نیست که پیوسته به غیر باشد در اقتصادش، در گندمش، در جوش، در برنجش، در اینها. این باید با همت کشاورزها، با همت قشرهاى متوجه، با همت دولت که کمک بکند به کشاورزها، و با اینکه همه احساس یک وظیفه بکنند. یک وقت این است که انسان مى‏ خواهد براى منافعش یک کارى بکند، گندم زیاد بشود که منفعت ببرد، خوب، این یک مسئله ‏اى است که یک قدرى هم اختیارش با خودش [است‏] آن نمى ‏خواهد نمى‏ برد. یک وقت کشور شما در یک حالى واقع شده است که وظیفه شرعى الهى است که کارهایى بکنید که وابسته به غیر نباشید. الآن ما یک وضعى داریم که

چنانچه خداى نخواسته خودکفا لا اقل نشویم و نتوانیم خودمان خودمان را اداره بکنیم. خوب، آنها ما را تهدید کردند با این که حصر اقتصادى مى‏ کنیم. و آن دولتها هم بسیارشان با اینها موافق ‏اند، و لو اینکه ملتها موافق نیستند. لکن خوب بعضی ها موافق‏ اند با اینها. و ما باید در عین حالى که به نظر من این هیاهوها هیچ واقعیتى ندارد، لکن ما چنانچه در سطح یک احتمال ضعیفى هم بدهیم باید مجهز بشویم. شما در حال جنگید الآن. یک جنگى است که جنگ اقتصادى است، و یک محاربه اى است، یک محاربه ‏اى الآن ما بین اسلام و کفر است. محاربه اقتصادى یکیش است.


 تکلیف است براى کشاورزها، و براى کسانى که مى ‏توانند کمک به کشاورزها امسال جورى بشود که ان شاء اللَّه خودکفا بشویم، و در سالهاى بعد صادرات داشته باشیم. این نه این است که یک موعظه است که من موعظه کنم که مردم خوب است این کار را بکنند؛ یک تکلیفى است الآن به عهده ما. یعنى نجات دادن یک کشور اسلامى است از زیر بار ظلم و از زیر بار استعمار. نجات دادن مملکت اسلامى یک تکلیف است که انسان موظف است این کار بکند. اگر یکوقت خداى نخواسته، یک هجومى به مملکت اسلامى بشود، باید همه مردم، یعنى مرد و زن مسئله دفاع دیگر این طور نیست که تکلیف مال مرد باشد، تکلیف مال یک دسته‏ اى باشد، همه باید بروند و دفاع بکنند از مملکت خودشان. اگر ما در هجوم اقتصادى هم واقع شدیم که هجوم اقتصادى اسباب این بشود که وابسته به یک کشور دیگرى باشیم، این هم یک وظیفه شرعى است که ما باید خودمان را نجات بدهیم. هر که ازش هر کارى مى ‏آید راجع به اقتصاد باید بکند. ننشیند یک طبقه [که‏] یک طبقه دیگر بکند. رعیتها کم کارى نکنند. آنهایى که در کارخانه‏ ها کار مى‏ کنند کم کارى نکنند، سستى نکنند، امروز ملت شما در حال جنگ اقتصادى است. این طور نیست که یک وقت آرامش باشد، بگویید خوب ما نمى ‏خواهیم زیاد منفعت ببریم. این اختیار با خودتان است. اینجا دیگر اختیار با مردم نیست. این اختیارى است که خدا دست اوست و او امر کرده است به این معنا. یعنى نمى ‏شود که ما تحت نظارت یک کشورى باشیم که به دین اعتقاد ندارد و ما برویم تحت بیرق کُفر. این یکى از مسائل مهم است. ما باید کوشش کنیم و اقتصاد خودمان را خودمان اداره بکنیم. حالایى که ما در مقابل یک همچه قدرت شیطانى واقع شدیم و او هم تهدید کرده است که ما همه کشورهاى دنیا را تجهیز مى‏ کنیم که در را به سوى شما ببندند، ما در عین حالى که اعتقادمان این است که حرفى است و واقعیت نخواهد پیدا کرد، لکن اگر ما یک درصد احتمال هم بدهیم باید قیام کنیم. باید غافل نباشیم از اینکه دشمن نمى‏ تواند بکند. خوب، شاید یک وقت شد.


 براى آن روز شاید باید همه قشرهاى ملت؛ هر کس هر جورى که مى ‏تواند یک تولیدى بکند، که مثلًا باغدارها مى ‏توانند تولید بکنند، دامدارها مى ‏توانند تولید بکنند، و کشاورزها مى ‏توانند تولید کنند، اشخاص مى‏ توانند کمک کنند به کشاورزها، کارخانه‏ ها مى‏ توانند تولید کنند، کارخانه ‏هاى خصوصى که زیاد بود در ایران، و مع الأسف از بین رفته بود و دارد مى‏ رود، اینها همه قیام کنند براى اینکه، یک مملکت را از این اقتصاد نجات بدهند.


 اگر مملکت شما در اقتصاد نجات پیدا نکند، وابستگى اقتصادى داشته باشد، همه جور وابستگی ها دنبالش مى‏ آید. وابستگى سیاسى هم ما پیدا مى ‏کنیم. وابستگى نظامى هم پیدا مى کنیم. براى اینکه وقتى ما چیزى نداشته باشیم که استفاده ازش بکنیم، دستمان را دراز کنیم طرف امریکا. او مى‏ تواند به ما تحمیل کند همه چیز را. ما وقتى مى‏ توانیم که زیر بار او نرویم که در این قضیه قدرتمند باشیم. یک وقت او تشر بزند مى‏ گوییم نه، ما احتیاجى نداریم. حالا هم به او مى‏ گوییم که ما احتیاج خودمان را سلب م کنیم. خودمان مى ‏رویم سراغ کار. خدا زمین به ما داده، آب هم به ما داده، زمین هاى زیاد، زمین هاى موات زیاد، آبهاى هرزبرو، شط کارون همین طورى دارد هرز مى‏ رود، یا زمین هاى اطرافش هم همین طور مانده است زمین. باید همه دست به دست هم بدهند، و کار، کار الهى است، کارى است که عبادت است امروز. اطاعت امر خداست امروز کشاورزى، و باید این کشاورزى را تقویت کرد. هر کس هر جور مى‏ تواند باید تقویت بکند، به طورى که ان شاء اللَّه ما از این گرفتارى خارج بشویم. و از سایر گرفتاری ها هم امیدوارم که خارج‏ بشویم؛ گرفتارى فرهنگیمان، گرفتاری هاى سیاسى‏ مان، همه‏شان را [حل‏] بکنیم.»


 (صحیفه امام، ج‏11، ص: 424-427 /سخنرانی 5 دی 1358 در جمع اعضای موسسه مبارزه با اعتیاد)





طبقه بندی: ما حماسه سازان 92،  اندیشه اقتصادی امام،  امام خمینی (ره) و حماسه، 
برچسب ها: امام خمینی (ره)، حماسه، اقتصادی، سیاسی،  
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 12 شهریور 1392 توسط وحید
تمامی حقوق مطالب برای حماســـه ســــــازان 92 محفوظ می باشد